Z przykrością informujemy, że od  05.06.2020 roku chmura oazowa zostanie zamknięta. Pliki zostaną usunięte.
Wynika to z niskiego (praktycznie zerowego) zainteresowania usługą. 

~Administrator

Ruch Światło-Życie włącza się w podjęte działania rządowe i kościelne, których celem jest troska o zdrowie i bezpieczeństwo mieszkańców naszego kraju, w tym naszych uczestników, animatorów i księży. Dlatego też Centrum Ruchu Światło-Życie Diecezji Zielonogórsko-gorzowskiej przeprowadza ankietę, w której udział jest anonimowy i dobrowolny. Zebrane informacje posłużą do zaplanowania przyszłych działań Ruchu w naszej diecezji. Dane wrażliwe takie, jak wiek, płeć, miejsce zamieszkania posłużą do zbiorczej statystyki. Po tych informacjach nie można zidentyfikować konkretnej osoby. Wypełnienie ankiety nie zajmie więcej jak 2 minuty.
Szczęść Boże, 
Poniższe informacje dotyczą oaz wakacyjnych i formacji dzieci i młodzieży w Ruchu Światło-Życie. Sprawy wakacyjnych oaz rodzinnych Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie, znajdują się na stronie dkzg.pl.
Zgodnie z informacją zamieszczoną na stronie lubuskaoaza.pl w dniu 11 maja miały ruszyć zapisy na oazy wakacyjne. Sam termin był zresztą już trzy razy przekładany ze względu na panującą w kraju pandemię. I właśnie ona powoduje, że nie możemy otworzyć listy z zapisami. Na dzień dzisiejszy nie mamy możliwości bezpiecznego zorganizowania oaz wakacyjnych dla dzieci i młodzieży w formie zorganizowanego wypoczynku.
 
Nie chcemy jednak, aby w tym roku nie odbyły się żadne spotkania i kursy formacyjne dla młodzieży. Po naradzie z księżmi moderatorami chcemy zaproponować Wam kilka możliwości formacji:
- w najbliższym czasie na stronie lubuskaoaza.pl pojawi się ankieta, która ma nam pozwolić ustalić najlepsze rozwiązania,
- na dzień dzisiejszy nie planujemy zorganizowania żadnych oaz wakacyjnych dla dzieci i młodzieży. Jeśli jednak sytuacja epidemiczna w kraju ulegnie zmianie raz jeszcze spróbujemy przyjrzeć się sprawie oaz wakacyjnych. Być może więc – jeśli warunki na to pozwolą – spróbujemy zorganizować ONŻ I, II i III oraz jakąś oazę dla młodszych. Ale chcę to wyraźnie podkreślić – na dzień dzisiejszy nie ma możliwości bezpiecznego zorganizowania oaz. Pomyślimy o tym dopiero wówczas, gdy sytuacja się zmieni i będzie bezpiecznie,
- niezależnie od sytuacji chcemy zaproponować formację oazową w formie internetowej – NetOazy II i III stopnia oraz NetOazę 0 stopnia. Będą to 10-dniowe bloki formacyjne z poszczególnych stopni oazy. Dla ich pełnego zaliczenia trzeba będzie wziąć udział w czterodniowej oazie wyjazdowej – kiedy sytuacja epidemiczna zostanie opanowana. Na taką oazę trzeba się będzie zapisać, a każdy uczestnik otrzyma pakiet materiałów do domu. Więcej informacji w najbliższym czasie.
- jeśli sytuacja epidemiczna pozwoli na początku września zorganizujemy dla wszystkich animatorów Oazę tematyczną w miejsce Diecezjalnego Dnia Wspólnoty Animatorów i Diakonii,
- podczas ferii zimowych zorganizowane zostaną ONŻ I stopnia oraz rekolekcje diakonijne,
- tam, gdzie istnieją większe wspólnoty oazowe poszczególni księża moderatorzy zorganizują w okresie wakacyjnym spotkania formacyjne dla młodzieży i dzieci.
 
Matce Bożej z Rokitna powierzamy sprawy oaz wakacyjnych i całą formację Ruchu Światło-Życie w naszej diecezji.
 
Centrum „Światło-Życie” w Zielonej Górze
20.05.11

W związku z trwającą w kraju sytuacją epidemiczną zostaje przesunięty termin zapisów na oazy wakacyjne dla dzieci i młodzieży na dzień 11 maja 2020 roku. Dalsze decyzje uwarunkowane będą rozwojem pandemii w Polsce i na świecie.

20.03.31 Wspólnota

 Kilka dni przed Środą Popielcową zaczęły się pierwsze przygotowania do Triduum. Zorganizowano wstępne spotkanie, na którym zaczęto ustalać najważniejsze kwestie dotyczące nadchodzącej Paschy. Oprócz tego pojawiły się pierwsze myśli, marzenia i chęci stworzenia pięknej celebracji. Wiele razy przeglądałem zdjęcia z zeszłorocznej Wielkanocy, podczas której tak wiele się działo. Uczestnicząc w liturgii Środy Popielcowej chyba nikt nie myślał, że za parę tygodni zostanie nam odebrany m.in. właśnie udział w liturgii.

Jest to niewątpliwie wydarzenie bezprecedensowe. Po raz pierwszy (jak trafnie zauważył prymas Polski) od II Wojny Światowej, nam, ludziom wierzącym, została odebrana możliwość udziału w celebracji najważniejszego misterium w roku – męce, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa. Dla mnie było to bolesne odczucie, bowiem – z perspektywy liturgisty – nie do wyobrażenia jest brak możliwości uczestniczenia w tak ważnych uroczystościach. Moją ostatnią niedzielną Mszę (przed wydaniem ograniczeń) przeżywałem w pewnym krakowskim kościele. Podziwiając piękno architektury i sprawowanej celebracji myślałem o tym, co będzie za parę tygodni. Chciałem, by tak niesamowita liturgia została odprawiona w moim kościele podczas świętych Trzech Dni. Jednak nie myślałem wtedy, że ta Msza będzie w zasadzie moją ostatnią w takiej formie. Podczas oglądania transmisji celebracji III Niedzieli Wielkiego Postu uświadomiłem sobie, że w taki sposób będę przeżywał tegoroczne Triduum – za pośrednictwem mediów.

Oglądając poszczególne przekazy, tym, co z pewnością rzucało się w oczy, była uboga forma – bez masy ministrantów, wielu księży i tłumu wiernych. Z pewnością każdy jest przyzwyczajony do takich widoków podczas Triduum, zwłaszcza w Wielką Sobotę, gdy święci się pokarmy. Ja również miałem taki obraz tych świąt. Jednak teraz tego zabrakło. Osobiście myślałem, że ten czas stanie się smutny, że w tej Wielkiej Nocy nie będzie nic wielkiego. Jednak ten okres okazał się być bardzo owocny. Oprócz ogromu doświadczeń i wielu miłych niespodzianek pojawiło się też poznanie tego, o co tak naprawdę w tym czasie chodzi. Mianowicie nie chodzi o wspaniałe liturgie, o tysiące działań, czy o angażowanie się w wiele różnych inicjatyw. Owszem jest to ważne, ale nie najważniejsze, bowiem nie to sprawi, że ta noc będzie ,,wielka”. To może sprawić tylko Chrystus, którego tak często podczas różnych celebracji się zatraca. Ten, który powinien być ich ośrodkiem, zostaje odsunięty na bok, ze względu na formę, którą się centralizuje i uatrakcyjnia. Pięknie o tym powiedział bp Przybylski w swoim kazaniu podczas Wigilii Paschalnej. Rzekł on: ,,Opatrzność Boża pragnie, żebyśmy sobie przypomnieli, że wielkości i mocy wiary nie mierzy się miarą pełnych kościołów, dostojnych liturgii i królewskich celebracji, ani miarą mądrych kazań”. Dzisiaj każdy na swój sposób przeżywa tę wiarę. Jest to jej swoista próba.

Ten czas był dla mnie owocny, bowiem w tym odosobnieniu mogłem zagłębić się w moją wiarę. Dlatego dziś mogę odważnie powiedzieć, że Chrystus Zmartwychwstał, a wraz z Nim my, pogrzebani w grzechu, zmartwychwstaliśmy do życia. Niezależnie od wyglądu naszych świąt – On wstał z martwych. Wydaje mi się, że (mimo bolesnych doświadczeń minionych tygodni) Bóg w tym czasie zadaje proste pytanie: ,,kto lub co jest źródłem naszej wiary?”. Obecny czas jest dobrą chwilą, by na to pytanie odpowiedzieć.

Dawid Makowski